Valley Of The Dolls

Een glossy afdaling in roem, pillen en showbizz-zelfvernietiging: Valley of the Dolls is melodrama met een diamanten pokerface. De film volgt drie jonge vrouwen die succes najagen op Broadway, in Hollywood en in de muziekindustrie, en verandert ambitie in een draaikolk van pruiken, instortingen en spectaculair citeerbare wanhoop. Wat ooit werd weggezet als hysterisch en overdadig groeide uit tot essentiële camp: een altaar voor excess, kunstmatigheid en emoties die te groot zijn voor gewone cinema. Tragisch, glamoureus en heerlijk overrijp blijft dit een van de grote guilty pleasures van het Hollywood van de jaren zestig.

A glossy descent into fame, pills and showbiz self-destruction, Valley of the Dolls is melodrama served with a diamond-studded straight face. Following three young women as they chase success through Broadway, Hollywood and the recording industry, the film turns ambition into a whirlpool of wigs, breakdowns and spectacularly quotable despair. What was once dismissed as overwrought has become essential camp: a shrine to excess, artificiality and emotions too big for ordinary cinema. Tragic, glamorous and wildly overripe, it remains one of the great bad-taste pleasures of 1960s Hollywood.